Dit is een uitsnede uit een recente topografische kaart. Duifhuis ligt aan het doodlopende westelijke deel van de Houtdijk. Toen Kamerik nog een zelfstandige gemeente was, liep de grens tussen Kamerik en Woerden, die tevens de provinciegrens tussen Utrecht en Zuid-Holland was, over de Houtdijk en een lijn die ongeveer in het verlengde daarvan lag. Duifhuis ligt aan de noordkant van de dijk, en het lag dus in Kamerik. Sinds 1989 valt Kamerik onder de gemeente Woerden. De uitgebreide gemeente Woerden ligt nu in zijn geheel in de provincie Utrecht.

Van kloostervrouwen naar de ridderschap

De boerderij in de zeventiende en achttiende eeuw

Dit is een verkleinde kopie van de kaart van de bezittingen bij het latere Duifhuis uit het kaartenboek van het Convent van Oudwijk. Het kaartenboek stamt uit de zeventiende eeuw. De windroos rechts geeft aan dat (met een kleine afwijking) links het zuiden en rechts het noorden is. Linksboven staat "Mairloge onder Camerick". Bij het riviertje links staat "Den Woertschen Ryn". In het als boomgaard aangegeven perceel iets links van het midden is vaag een boerderij aangeduid (het ging de makers van het kaartboek meer om de percelen dan om de gebouwen). Schuin daaronder staat "Wert gebruijckt bij Aert Cosijn onder Camerijck". Rechts staat in een veel moderner handschrift "De Landen onder 't Stigt gelegen zijn volgens Resolutie van den 12^den October 1726 verkoft aan Dirk van Darthuysen en Joosje Jacobs Cosyns Egtelieden".
Een grotere kopie van de kaart is hier te downloaden.

Na het overlijden van Joosje Cosijn en haar man lieten hun erfgenamen in 1754 de boerderij ("van ouds genaamt het Duijfhuijs") en de bijbehorende 39 morgen grond veilen. De koper, voor 5.250 gulden, was een zekere Gerrit Dijkman of Dijkmans. Over hem is alleen bekend dat hij nog meer grond in de omgeving bezat, ook aan de zuidkant van de Houtdijk, en dat hij voor of in 1764 moet zijn overleden.
Tijdens dezelfde veiling kocht Jan van Teijlingen (1721-1801), de toenmalige heer van het ambacht Kamerik en de Houtdijken, vier morgen grond ten zuiden van de Houtdijk. Rond 1775 werd Jan van Teijlingen ook eigenaar van de boerderij en de bijbehorende landerijen. Rond 1780, al tijdens zijn leven, werd zijn dochter Margaretha (geboren in 1748) eigenaar van Duifhuis en de omliggende gronden.

Een zekere Luijt Blom werd pachter van Duifhuis. Zijn zoon Jan Luijten Blom, die in 1746 in Kamerik was geboren, volgde hem op als pachter. In 1783 kocht hij de boerderij en de omliggende gronden van Margaretha van Teijlingen.
Jan Luijten Blom overleed in 1786, nog maar 39 jaar oud. Zijn weduwe Annigje van der Linden zette het boerenbedrijf voort, waarschijnlijk met een of meer knechten. Haar dochter Grietje Blom, die later ook wel Margrieta of Margaretha werd genoemd, trouwde in 1798 met Aalbert de Leeuw uit de naburige polder 's Gravensloot. Aalbert zal in de praktijk wel de leiding over de boerderij hebben gehad.

De negentiende eeuw

Hierboven staat een kleine uitsnede van een kadastrale kaart van Kamerik uit 1832. De boerderij en het bijbehorende zomerhuis zijn duidelijk te zien. Daarachter stonden twee hooibergen.
Bijna alle percelen die op dit stukje van de kaart te zien zijn hoorden bij de boerderij, maar dat was niet alles: de grond liep vanaf de boerderij zo'n 1200 meter naar het noorden door. De enigszins roze gekleurde lijn onderaan de tekening was de gemeentegrens met Woerden. Ook op Woerdens grondgebied lagen enkele percelen die bij Duifhuis hoorden. De totale oppervlakte was bijna 23 hectare in Kamerik en ruim 4 hectare in Woerden.

Na het overlijden van Annigje Blom-van der Linden in 1826 werd Duifhuis eigendom van haar dochter en schoonzoon Grietje (Margrieta) Blom en Aalbert de Leeuw.
Margrieta Blom overleed in 1849, haar weduwnaar Aalbert de Leeuw in 1852. Om de erfenis te kunnen verdelen moesten de erfgenamen de boerderij verkopen. De koper was Cornelis Wernard van Voorst van Beest, een in Utrecht wonende rentenier. Na diens overlijden in 1879 ging Duifhuis over naar zijn zoon Eduard Gerard Bartholomeus van Voorst van Beest.

Pieter Rijnsburger, een kleinzoon van Aalbert de Leeuw en Margrieta Blom, had zijn grootouders waarschijnlijk al een aantal jaren voor hun overlijden bijgestaan op de boerderij. Na de verkoop aan Van Voorst van Beest kon hij doorgaan als pachter. Rijnsburger was getrouwd met Klasina Blom, een achter-achternicht van Margrieta Blom.
Pieter Rijnsburger en zijn vrouw vertrokken in 1888 naar Harmelen. Zij werden als pachters opgevolgd door Gerrit Smit en zijn vrouw Aagje de Leeuw, die een achternicht was van Aalbert de Leeuw.

Een winterhuis en een zomerhuis

Op de uitsnede hierboven van de kadastrale kaart uit 1832 zijn twee gebouwen te zien. Net als veel andere boerderijen bestond Duifhuis oorspronkelijk uit een groot winterhuis, met aan de voorkant het woongedeelte en daarachter de stal, en een kleiner zomerhuis.

Ergens in het begin van de twintigste eeuw (waarschijnlijk voor de hieronder genoemde verkopingen), is het woongedeelte van het winterhuis afgebroken. Er werd toen alleen nog gewoond in het oorspronkelijke zomerhuis.
Op de foto is dat oorspronkelijke zomerhuis te zien, met aan de zijkant een boenhok. Vanuit de positie van de fotograaf is de stal niet te zien. Het eilandje op de voorgrond is op de kadastrale kaart aangegeven met 334.
Het is helaas niet bekend wanneer de foto gemaakt is.

Verkopingen in 1918-1920

In april 1918 werden Duifhuis en de bijbehorende landerijen in opdracht van de eigenaar, Eduard G.B. van Voorst van Beest, in het openbaar verkocht. Daarbij werd bepaald dat de pacht, die in 1920 zou aflopen, in stand zou blijven.
De boerderij en de landerijen kwamen niet als één geheel onder de hamer, maar als veertien aparte kavels. Een belangrijk deel, de boerderij met bijna 13 hectare grond, werd gekocht door een rentenier en twee kooplieden uit Montfoort: Jan van Kooten, Hendrik van Kooten en Pieter Willem Roozenboom.

In 1919 kwam de familie Beijen in beeld. Bij de veiling in 1918 was een stuk weiland van ruim 2 hectare, iets ten noorden van Duifhuis, gekocht door drie mannen uit Woerden. Op 20 december 1919 kocht Floris Beijen (tak Jan Thomas, 13.76) dat perceel namens zijn moeder Maria Helena Beijen-Hoogeboom. Zij was de weduwe van Gerrit Beijen (12.48), die in 1915 was overleden. Meer over dit takje is te lezen aan het slot van de pagina Cornelis Beijen en zijn nakomelingen.

Floris Beijen, de jongste zoon, beheerde in de praktijk de financiën van zijn moeder. Dat ging niet altijd in goed overleg met de andere kinderen. Hij had de naam dat hij nogal graag speculeerde. In de familie gaat het verhaal dat hij bij een veiling 'aan Duifhuis was blijven hangen'. Daar zijn in dit geval echter geen aanwijzingen voor. Noch bij deze aankoop van dit stuk weiland, noch bij de aankoop van de boerderij zelf in 1920 was sprake van een veiling.

Twee maanden later, op 14 februari 1920, volgde een grotere aankoop. Arie Beijen (13.74), een broer van Floris, verscheen nu bij een notaris voor de aankoop namens zijn moeder van de boerderij en de 13 hectare grond die de twee Van Kootens en Roozenboom bij de veiling in 1918 hadden gekocht.
Aansluitend kocht Arie namens zijn moeder ook twee andere percelen van samen bijna twee en een halve hectare die twee anderen bij de veiling hadden gekocht.
Achteraf gezien had de familie Beijen de boerderij en de grond beter direct op de veiling kunnen kopen. Alles bij elkaar kostte het nu 59.700 gulden, terwijl de oorspronkelijke kopers van die percelen er samen 55.400 gulden voor hadden betaald.

Cornelis Beijen en zijn gezin in Duifhuis

Hoewel Kees Beijen het nu op de boerderij voor het zeggen zou moeten hebben, bleef zijn broer Floris (Floor) zich met de gang van zaken bemoeien. Zelf had Floor ervoor gekozen om niet als boer te werken. Hij had een kaashandel in Woerden en handelde ook regelmatig in onroerend goed. Hij had veel kritiek op Kees, die minder zakelijk was ingesteld en volgens Floor geen goede boer was.

Kees ondervond problemen door veeziekten. Toen hij het financieel nog moeilijker kreeg door de crisis van 1929, was de maat kennelijk vol: hij moest de boerderij verlaten. De boerderij werd per 1 mei 1930 te huur aangeboden en op 24 april 1930 werd boelhuis gehouden.

Op de pagina Greet Visser-Beijen staan fragmenten uit het levensverhaal van Margaretha (Greet) (14.93), een dochter van Kees. Over het vertrek van Duifhuis vertelde ze: We hadden allemaal boerderijen met gouden daken, zo zeiden ze toen: Het dak was van de bank. In de crisisjaren werden we boer-af, het gouden dak werd te zwaar. Er kwam bij ons boelhuis: de boerderij en alle spullen moesten verkocht worden. Ook bij de andere boeren kwam er boelhuis. Ik was toen 11 jaar en vond dat boelhuis wel een vrolijke boel. Ik moest op school maar zeggen dat we gingen rentenieren, want mijn ouders vonden het heel erg. Na het boelhuis gingen we in een klein huisje in Woerden wonen. Mijn vader had maar één nier. Maar hij had goede handen om te melken. Boeren hadden hem graag als melker. Dit was zittend werk en dat ging hem goed af.

Kees Beijen verhuisde met zijn gezin eerst naar Woerden en later naar Kamerik. Zijn moeder vertrok naar haar oudste dochter Johanna (Anna) van Vuuren-Beijen (13.69). Die had met haar man Johan van Vuuren een pachtboerderij in Brummen.

Van 1930 tot 1940

De advertentie links stond in het Woerdensch Weekblad van 30 juni 1934, de advertentie rechts in het Woerdensch Weekblad van 20 maart 1940 toen Van Bemmel op het punt stond naar Linschoten te verhuizen.

Wisseling van eigenaar en pachter in 1940

De foto hierboven is gemaakt in 1945. Op de foto zitten leden van de familie Spruit, de toenmalige bewoners van de naastgelegen boerderij Houtdijk 2.
De foto hieronder is ook in de tijd rond de Tweede Wereldoorlog gemaakt.
Het gebouw links op beide foto's is het oorspronkelijke zomerhuis, dat in die tijd de eigenlijke boerderij was. Het gebouw daarnaast was veel nieuwer: de wagens- en varkensschuur, die gebouwd is op de plaats van de oorspronkelijke boerderij.

Overgenomen door de familie Droogh

Op deze foto (van Jan van Es, uit 1986) is Duifhuis te zien vanuit het zuiden met de Molenvliet op de voorgrond. Het witte gebouw is het oorspronkelijke zomerhuis.

In 1981 droeg Tinus Droogh de boerderij over aan zijn zoon Peter, die geboren is in 1959. Peter Droogh liet in 1987 een nieuw woonhuis bouwen voor de schuur, ongeveer op de plaats waar lang geleden het oude winterhuis heeft gestaan. In 1993 liet hij het oude zomerhuis afbreken.

Hierboven de boerderij Duifhuis in 2020.
Sinds een aantal jaren wordt de stal gebruikt door Camperbouw Woerden, een bedrijf dat zich richt op het ombouwen van bestelbussen tot buscampers.