| De familiesite Beijen/Beyen door Laurens Beijen |
 |
|
De voorpagina Het inhoudsoverzicht De volgende pagina De vorige pagina |
De voornamenlijst De fotogalerij Zoeken op deze website Contact |
De Nieuwkapelse familie
Een familie vol spoorwegmensen
In de tweede helft van de negentiende eeuw droeg de opkomst van de spoorwegen sterk bij aan de economische ontwikkeling van Nederland. Enkele leden van de Nieuwkapelse familie hadden belangrijke functies in de spoorwegwereld.
Karel Hubertus BeijenKarel Hubertus Beijen (5.17) was de jongste zoon van Henricus Hubertus Beijen, de hoofdpersoon van de vorige pagina. Hij werd in 1841 geboren in Haarlem. In 1854 verhuisde hij met zijn ouders naar Amsterdam. Na zijn gymnasiumopleiding werkte hij eerst bij de dienst Registratie en Domeinen, een ondcerdeel van de Rijksoverheid.Karel trouwde in 1963 met Jannetje Stenvers. Zij was geboren in Amsterdam en was ruim twaalf jaar ouder dan hij. Zij kregen vier kinderen.  In 1864 trad Karel in dienst bij de Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij (NRS), die onder andere de spoorlijnen Amsterdam-Utrecht-Arnhem-Duitse grens en Rotterdam/Den Haag-Gouda-Utrecht exploiteerde. In datzelfde jaar werd het hoofdkantoor van de NRS verplaatst van Amsterdam naar Utrecht. In verband daarmee verhuisden Karel en Jannetje ook naar Utrecht. Jannetje overleed daar in 1876. Twee van hun kinderen waren jong overleden. Karel bleef achter met twee zoontjes.  Zeven jaar later hertrouwde Karel met de weduwe Antoinette Wikinga Ramaer. Wikinga (niet Wiekinga zoals op de trouwkaart stond) was haar tweede voornaam. Zij was geboren in Oldenzaal en had een dochter uit haar eerste huwelijk. Karel en Antoinette kregen samen vijf kinderen. Bij de NRS was Karel Beijen de archivaris van de maatschappij en tevens de deskundige op het gebied van de spoorwegwetgeving. In 1890 werd de NRS overgenomen door de Staat en grotendeels ondergebracht bij de Staats-Spoorwegen. Beijen werd daar afdelingschef. Hij ging in 1908 met pensioen.  Karel Beijen was ook actief binnen de Vereeniging ter bevordering van Fabrieks- en Handwerksnijverheid in Nederland. De foto hierboven werd in 1889 gemaakt bij de viering van het 25-jarig bestaan van de afdeling Utrecht van de vereniging. Beijen staat als tweede van links op de bovenste rij. Een grotere versie van de foto met de namen van de aanwezigen, afkomstig van de website van Het Utrechts Archief, is te zien door hier te klikken. Beijen hield zich in de vereniging ook bezig met maatschappelijke zaken. Samen met D. Schaap, een ander bestuurslid van de afdeling Utrecht, publiceerde hij in 1886 een rapport over het stimuleren van de bouw van arbeiderswoningen door coöperatieve bouwverenigingen. De schrijvers verwachtten dat het samenwerken binnen zo'n coöperatie de arbeiders zou stimuleren tot sparen. 'Eenmaal geleid op den weg van eigendomsverkrijging, eenmaal begrijpende dat iedere wekelijksche bijdrage, elke borrel minder gebruikt en de daardoor bespaarde stuiver extra gestort, hem nader brengt tot het doel, wordt de werkman als van zelve tot spaarzaamheid gedreven.' De sociaal-liberale instelling van Karel Beijen bleek ook uit een ander onderwerp waar hij zich voor inzette. Tijdens een bijeenkomst van zijn vereniging in Amsterdam hield hij een pleidooi voor een verzekering voor arbeiders tegen bedrijfsongevallen. Die zou door de werkgevers moeten worden bekostigd. Volgens het Algemeen Handelsblad van 18 december 1886 betoogde hij dat zo'n verzekering een maatregel is 'welke misschien meer dan eenige andere uit het oogpunt van billijkheid, menschelijkheid, gezonde staathuishoudkunde en algemeen belang aanbeveling verdient. De rechtstoestand van den werkman, dien een ongeval overkomt, behoort te worden verbeterd. Arbeidskracht is al wat de werkman bezit. Een ongeval nu kan hem plotseling berooven van de bekwaamheid om in zijne behoeften en in die van zijn gezin te voorzien en tot het nemen van voorzorgsmaatregelen daartegen is hij niet altijd in staat.' Vijftien jaar later, in 1901, werd de Ongevallenwet ingevoerd. Het was de eerste sociale-verzekeringswet in Nederland.  Karel Beijen overleed in 1915, zijn tweede vrouw Antoinette Ramaer in 1922. Wilhelmus M.J. Werker Een zwager van Karel werkte eveneens jarenlang bij de Rhijnspoorweg-Maatschappij. Het was Wilhelmus M.J. Werker, de echtgenoot van Karels jongste zuster Anna Hubertina (5.18). Werker was onder andere administrateur van het ondersteuningsfonds van de NRS. Na de overname door de Staats-Spoorwegen werd hij daar chef algemene comptabiliteit. Anna Hubertina overleed al in 1873, dertig jaar oud. Wilhelmus Werker hertrouwde enkele jaren later. Karel Hendrik BeijenDe oudste zoon van Karel Hubertus, Karel Hendrik (6.3), werd geboren in 1866. Hij studeerde rechten in Utrecht. In 1890 promoveerde hij tot doctor in de staatswetenschap op het proefschrift "Het Nederlanderschap in verband met het Internationaal Recht". Hieronder staat een foto van hem op jonge leeftijd. Na zijn studie werkte hij aanvankelijk bij het ministerie van Financiën. In 1895 trad hij in navolging van zijn vader in dienst van de Staats-Spoorwegen. Hij maakte daar pijlsnel carrière: in 1899 werd hij secretaris van de Staats-Spoorwegen, tevens chef van de Centrale Dienst. Daarmee werd hij de directe meerdere van zijn vader. De verhoudingen worden geïllustreerd door de onderstaande grafiek waarin de salarissen van hemzelf, zijn vader en zijn broer in guldens per jaar worden weergegeven.  Hij nam in 1920 ontslag bij de Staats-Spoorwegen. Daarna was hij zelfstandig adviseur van spoorwegmaatschappijen.
Wilhelmus Hubertus BeijenWilhelmus Hubertus (6.4), de tweede zoon van Krel Hubertus, werd geboren in 1869. Hij was eerst luitenant bij de infanterie en trad in 1899 als aspirant-adjunct-inspecteur in dienst van de Staats-Spoorwegen. De grafiek hierboven laat zien dat zijn carrière wat geleidelijker verliep dan die van zijn broer. In 1902 werd hij afdelingschef en in 1918 chef van het personeelbeheer van de SS. Van 1921 tot zijn invaliditeitspensioen in 1933 was hij chef van de personeelsfondsen van de inmiddels feitelijk gefuseerde Nederlandsche Spoorwegen.Wilhelmus Hubertus was getrouwd met Catharina Elisabeth van Rijkom. Zij hadden geen kinderen. Wilhelmus overleed net als zijn broer in 1941, zijn vrouw in 1945. |
|
De volgende pagina De voorpagina Het inhoudsoverzicht |
De bovenkant van de pagina Zoeken op deze website Contact |